((راز عشق))
دل مست صفـــاي نيــنوا شــد با زخمــه عشــــق در نـوا شــد
در بزم شعور و شـعر احســـاس اين مرغ دلم غـزل ســــرا شــد
بـا يـاد ســـــتارگان خـونيــــن در سيـــنه چـه آتشي بپــا شــد
دل بوسه زند به خـاک عشــقش خـاکي که شـــفاي درد مـا شــد
آن بـوي نســيم خـاک کــويش چون دست مسـيح جانفـزا شــد
چون خون خدا در آن عجين است مقصــــود تمــام انبـــيا شــد
خاکي که نهــايتي ز عشق است خـاکي که تمــام يـاد مـا شــد
آن دشت حضــور عشـق و ايثار بـا بـوي حســين پر صــفا شــد
آن بســـتر ســرخ نبـض تـاريخ بـا خـون شهـــيد پـر بهــا شــد
اين دل کـه هــواي گـريـه دارد ديــوانـه دشت کـــــــربلا شــد
دشتيکهزغمعطشبهجانداشت سيـــراب ز خـون اصفـــيا شــد
بر تشنه لبان چو بسـته شد آب از ســوز عطـش غمي بنــا شــد
آبي که خجل شد از ابي الفضل شـــرمنــده آل مصطـفي شــد
دسـتي کـه فـرات را خجـل کرد از قـامت پهــــلوان جــدا شــد
در ســايه نخــل دل شکـــسته آب آور کـــــــربلا فــدا شــد
بر روي عمــو چو بوسه زد خاک در خيــمه سکــينه در عزا شــد
چون قـد علي به خـون شــناور از ضــــربه تيـغ اشقــــيا شــد
در زيـر هجـــوم سـمّ اســـبان قاسـم بدنش ز هم ســوا شــد
وينغنچه به روي دست آن گل پـرپـر ز قســـاوت و جفــا شــد
با دست حسين عاشق آن دم خـوني که جهــيد بر سما شــد
تا قامت حق به خاک و درخون از کيــنه خصــم بي حيــا شــد
وان قـامت ســرو تکســواران بـا خـاک شــهادت آشـنا شــد
ســـالار شــهادت و شــجاعت راضي بـه رضــاي کبـــريـا شــد
برپا شده بس حمـاسهاي ناب بـا رزم ســـپاه حـق چهــا شــد
سلطان حمــاسه ها بپا خاست يـاريگــر او فقـــط خــدا شــد
تنــها بـه قيـــام خـود جلا داد تااينکه ســـرش ز تن جداشــد
در کــرببـــلا کـزيـن حمـــاسه افســـانه عشـــق بـرملا شــد
زينب کـه علم گرفتـه بر دوش بـانـوي قيــــام کــــربلا شــد
زينب کـه خداي عـاشـقي بـود بــر زخم دلش خـــدا دوا شــد
در ســـــايـه لطف نـاب دادار زينب بـه قضـاي حق رضا شــد
حجـمي ز ولاي عشــــق زينب در سيــنه شيعيان «رها» شــد