زهرا عصاره عصمت است. زهرا، آيينه پاکي است. زهرا زلال کوثر است. اي هميشه جاري!

اي بهار کوتاه! اي ترنم باران وحي! در شکوه مقام تو حيرانم که معنويت رشته هاي چادرت دست نياز مي آويزد و معرفت به غبار آستان خانه ات بوسه مي زند.

 برهوت اين دنياي خاکي شايان ميزباني چشمه سار هميشه جاري تو را نداشت.

تو که در آيينه زخم ها و داغ ها و در هجران پدر غريبانه زيستي و در وداع شبانه ات با پهلويي بيمار،

خانه گلين را به اميد آغوش بهشتي پدر ترک گفتي...